ذانوس یکی از پادشاهان حمیر بود که خود را یوسف نامید وبا گروهی از هواداران خود که یهودی مسلک بودند به جنگ با اهالی نجران پرداخت.در ان زمان اهالی نجران بر دین مسیح پایدار بودند واز حاکم خود عبدالله بن بریا اطاعت می کردند .ذانوس که دین محکم مردم  را نسبت به مسیح می دید ،در میان انها دوراه گذاشت ،گفت:

یا یهودیت را انتخاب کنند یا سوختن در اتش را .مسیحیان اتش را برگزیدند .انگاه به فرمان ذانوس حفره هایی در زمین ایجاد کردند ودور تا دورش را هیزم های بسیار گذاشتند ودر ان روز بیست هزار نفر بود. //خداوند در قران می فرماید:مرگ بر ادم سوزان خندق،همان اتش مایه دار وانبوه،انگاه که انان بالای ان خندق به تماشا نشسته بودند وخود بر انچه بر سر مومنان می اوردند گواه بودند وبر انان عیبی نگرفته بودند .جز انکه به خدای ارجمند ستوده ایمان اورده بودند//

بعد از این تافاق خداوند پیامبری را از مردم حبشه برای راهنمایی مجوسیان مبعوث گردانید ،اما باز هم او را تکذیب کردند ومیان گودالی از اتش سوزاندند وهر کس را از او پیروی می کرد او را هم در اتش می سوزاندند.در زمان مجوسیان پیامبران زیادی برای راهنمایی انان امدند،اما هر بار او را به دلیلی به قتل می رساندند تا اینکه خداوند جرجیس را که اصالتا از مردم روم بود ودر فلسطین زندگی می کرد برای هدایت مجوسیان مامور ساخت تا حکمرانان انان را به یکتا پرستی دعوت کند .اما پادشاه ستمگر دستور داد تا بربدنش با تیغه ای دندانه دار بکوبند .انگاه جسم غرق به خون او را داخل ظرفی از سرکه بیندازند .بعد از ان پارچه ای زبر بر زخم های او کشیدند واخر سر هم او را با تکه اهن های داغ شده سوزاندند .با این حال خداوند جرجیس را در مقابل مرگ مقاوم کرد وبار دیگر حکمران دستور داد تا میخ هایی بر راهها وزانوان او بکوبند اما جرجیس به اذن پروردگار بار دیگر مقاومت کرد .در بار سوم سرش را با میخ های بزرگی سوراخ کردند وسرب داغ درون ان سوراخ ها ریختند .انگاه ستون بزرگی را روی سینه ی اوانداختند .شب هنگام فرشته ای از جانب پروردگار نزد جرجیس امد وبشارتش داد که خداوند او را از فتنه ی ظالمان نجات خواهد داد واو را به صبری دوباره دعوت کرد وگفت :تو را چهار بار خواهند کشت اما پروردگار مجددا تو را زنده خواهد کرد .پادشاه که مقاومت وزنده بودن دوباره ی جرجیس را دید،به تمام جادوگران خود دستور داد تا هر کس هر چه در توان دارد به کار بگیرد تا جرجیس را بکشند .یکی از ساحران سمی قوی به او داد ،سمی که قادر بود تمام مردم زمین را از بین ببرد واما باز جرجیس به ارن پروردگار زنده ماند .جادوگری که به او سم داد ،بعداز زنده ماندن جرجیس به او ایمان اورد وبه این وسیله حکمران دستور قتل جادوگر را صادر کرد.جرجیس به دستور پادشاه قطعه قطعه شد وبدنش را درون چاهی انداختند .بعد از مرگ جرجیس بادی سیاه شروع به وزیدن کرد ،بادی که همراه با رعد وبرق بود .کوهها به لرزه در امد .در این هنگام میکاییل بر بالای چاهی که جرجیس در ان انداخته شده بود حاضر شد واز جرجیس خواست تا به اذن پروردگار برخیزد وبار دیگر نزد پادشاه رود .هنگامیکه جرجیس نزد پادشاه رفت فرمانده ی لشکریان پادشاه به همراه چهار هزار نفر به جرجیس ایمان اوردند اما پادشاه دستور داد تا همه را گردن بزنند .انگاه بار دیگر دستور قتل جرجیس را  داد.به دستور او سرب داغی در دماغش ریخته شد وبر چشم وسرش میخ هایی کوبیده شد ،با این حال باز هم کشته نشد تا اینکه او را در اتش انداختند وخاکسترش را به باد سپردند .خداوند به فرشتگانش دستور داد تا خاکسترهای او را جمع کنند ودوباره او را زنده ساخت .جرجیس بار دیگر به میان مجوسیان بازگشت .شخصی از ان قوم رو به جرجیس گفت:ما اکنون روی چهارده تخت نشسته ایم ومیزی بزرگ مقابل ما قرار دارد .این ها هر کدام از درختی خاص است .از خداوند بخواه تا بر هر یک از این چوبها پوست وبرگ ومیوه ای بروید.چیزی نگذشت که تمام ان چوبهای خشکیده که به صورت میز وتخت بود مجددا سبز شد ومیوه داد .اما باز هم پادشاه ویاران او ایمان نیاوردند وبار دیگر دستور داد با اره او را از وسط به دونیم کنند وبدنش را داخل دیگی از قیر وسرب بیندازند وذوب کنند .مدتی بعد اسرافیل به اذن خداوند رحیم ،پیکر مطهر جرجیس را وباقی مانده ی پیکر ذوب شده او را وارونه ساخت .واز او خواست تا به اذن پروردگار دوباره زنده شود ودر برابر چشم حیرت زده ی حاضران بار دیگر جرجیس زنده شد .اکثر مردم به او ایمان اوردند ،اما پادشاه باز هم ایمان نیاورد ودستور داد همه ویارانش شمشیر به دست به او حمله کنند.جرجیس به مردم گفت :در کشتن من عجله نکنید ..انگاه دست هایش را به سوی اسمان بلند کرد وگفت:خداوندااسم مرا در زمره ی شکیبایان درگاهت قرار بده که برای تقرب به تو هر سختی را به جان خریدم .لحظه ای بعد جرجیس در میان برق شمشیر ان مردم نادان به اذن پروردگار به لقاءالله پیوست .

خالدبن سنا عرب نشین بادیه بودکه خداوند او را برای هدایت دوباره ی مجوسیان فرستاد .اما ان قوم از ایمان به وی سر باز زدند .در ان زمان بادی سوزان بنام نارالحرتین نارالحرثان سالی یکبار بر ابادی انان می وزید وهمه چیز را نابود می کرد .مردم از خالد خواستند اتش سوزان وباد داغ را از انان دور کند ودر عوض انها به او ایمان اوردند.روز موعود فرارسید ،خالد به اذن پروردگار مسیر باد را عوض کرد وباد را به درون غاری برد.مدتی گذشت وچون بازگشت خالد طول کشید ،مردم گمان کردند که او طعمه ی اتش شده است .اما لحظه ای بعد صدای خالد را شنیدند که می گفت:بنی عبس فکر می کردند که من هرگز باز نخواهم گشت .خالد از انها خواست تاطبق  قولی که داده بودند،به یکتاپرستی ایمان اوردند.اما انها از پذیرش خواسته ی وی سرپیچی کردند .خالد ماموریت خویش را پایان یافته دید .روبه انها گفت:من در فلان روز می میرم وشما مرا به خاک می سپارید .مدتی بعد گله ای از گور خران بر سر قبر من حاضر می شوند،انگاه ارامگاه مرا بشکافید تا حقیقت را که از ان دوری می کردید ببینید وبفهمید.هنگامی که خالد را به خاک سپردند ومدتی بعد گورخران بر بالای ارامگاه او حاضر شدند ،مردم بر سر مزار او جمع شدند تا او را نبش کنند .تا اینکه گروهی از مردم گفتند :شکافتن قبر ربه نفع ما نخواهد بود ،چرا که در دوران زندگیشان به او ایمان نیاوردیم وحرفش را باور نکردیم وسعی در فریب او بودیم .چگونه بعد ازمرگش می خواهیم گفته هایش را بشنویم.خالد بن سنا عبسی ،در زمره ی پیامبران است .سالها بعد ،مردی از سپاهیان عمر در ناحیه ای از شام ،دستور ساخت مسجدی را داد.اما هر بار که ستون های مسجد را بالا می بردند بی هیچ دلیلی فرو می ریخت .تا اینکه ان شخص به عمر نامه نوشت واز او راهنمایی خواست .عمر به امیرالمومنین (ع) نامه نوشت واز او راهنمایی خواست علی (ع) فرمود:ان محل ،محلی است که اصحاب اخدود سوزانده شدند ومحلی است که پیامبری به دست مجوسیان به قتل رسید وهمانجا دفن شده،جنازه را که هنوز اغشته به خون تازه است از محل خارج کنید وبه مکانی دیگر منتقل کنید.